In beeld

Visie

Sabine de Bethune wil inzetten op Duurzaamheid en Gelijke Kansen voor iedereen. Inzetten op deze thema’s is noodzakelijk om de uitdagingen aan te gaan van onze wereld in transitie.

Over Sabine

Sabine de Bethune zetelt sinds 2014 als Vlaams volksvertegenwoordigster in het Vlaams Parlement, waar ze als vast lid deel uitmaakt van de commissie Buitenlands Beleid, Europese Aangelegenheden, Internationale Samenwerking, Toerisme en Onroerend Erfgoed en van de commissie Cultuur, Jeugd, Sport en Media. Vanaf 2014 is ze ook deelstaatsenatrice voor CD&V. Daarmee zet ze haar engagement verder in de Senaat, waarin ze in 1995 voor het eerst rechtstreeks werd verkozen. Tussen 2011 en 2014 was ze Senaatsvoorzitster.

Biografie

Sabine de Bethune werd op 16 juli 1958 geboren in Leopoldstad (Kinshasa). Haar thuisbasis is Marke, op vandaag een deelgemeente van Kortrijk. Politiek is deel van de familietraditie. Haar vader, Emmanuel de Bethune, was burgemeester van Marke en Kortrijk. Sabines moeder, Margaretha van Cauwelaert de Wyels, is de dochter van Karel, voormalig senator voor CVP en hoofdredacteur van dagblad Het Volk. Na de eerste kleuterklasjes in Lovanium, de universitaire campus in Kinshasa, ging ze naar de lagere school in de St.-Aleydisschool (nu Lutgardisschool) in Elsene. Haar humaniora volgde ze in de Abdijschool van Zevenkerken in Loppem. In 1983 studeerde ze af als licentiate in de Rechten aan de KU Leuven.

Politiek engagement

Tijdens haar studies sloot Sabine zich bij de CVP-jongeren en werd ze stagiair-advocate in Kortrijk. Vanaf 1985 tot 1987 werkte zij op het kabinet van Vlaams minister Paul Deprez en van 1987 tot 1995 op het kabinet van minister Miet Smet. In die tijd coördineerde zij voor de EU-Commissie een expertennetwerk rond ‘Vrouwen en Besluitvorming’.

De verkiezing van Sabine de Bethune tot voorzitter van ‘Vrouw en Maatschappij’ in 1989, was de start van de actieve, gestructureerde beweging zoals de politieke vrouwengroep van CD&V tot op vandaag gekend is. Ze bleef actief als nationaal voorzitster tot 2003.

 

Bij de Europese Verkiezingen van 1994 stelde Sabine zich voor het eerst kandidate voor een politieke functie vanop een opvolgersplaats. In 1995 raakte ze rechtstreeks verkozen in de Senaat en werd in 1999, 2003, 2007 en 2011 herverkozen. Tussen 1999 en 2003 werd ze de eerste vrouwelijke ondervoorzitster van de Senaat. In 2003 verkozen de CD&V-senatoren haar tot fractievoorzitster. Op 10 oktober 2011 werd ze voorzitster van de Senaat.

Bij de verkiezingen van 2014 duwde ze de West-Vlaamse lijst voor het Vlaamse Parlement. Ze kreeg 19.775 voorkeurstemmen. Zo kwam ze opnieuw in de Senaat terecht als deelstaatsenatrice en werd opnieuw voorzitster tot aan de regeringsvorming en de verdeling van de mandaten. Begin 2019 werd ze er opnieuw CD&V-fractieleidster.

Thema’s

De strijd voor vrouwenrechten, voor een inclusieve samenleving en tegen elke vorm van discriminatie lopen als rode draden doorheen haar politieke loopbaan. Sabine zet zich ook ten volle in voor internationale solidariteit, de relaties met Afrika en voor duurzame ontwikkeling. In het Vlaams Parlement heeft ze de zorg voor erfgoed en cultuur opgenomen.

Maatschappelijk engagement

Naast de politiek engageert ze zich in het verenigingsleven en in de non-profit sector als bestuurster van bijvoorbeeld de Lutgardisschool, LUCA School of Arts of van Histories vzw voor familie- en heemkunde.

Ze is ook lid van de algemene vergadering van TRIAS vzw voor ontwikkelingssamenwerking, waarvan ze ook jarenlang de voorzitster was en van Amazone (het federale vrouwenhuis).

Daarnaast is ze lid van diverse vrouwenorganisaties.